Aisi Akshare - ऐसी अक्षरे

या घराच्या चार भिंती.. वाट पाहती रोज तुझी, रोजच होतो भास तुझा अन् आठवण येते रोज तुझी...

चढवितोस आठी अपुल्या कपाळी पाहूनी आरशात जेव्हा तू स्वतःला, बसविलाच नाही आरसा म्हणूनी देतो धन्यवाद तेव्हा मी स्वतःला.

जे मनात माझ्या होते, शब्दांतून व्यक्त ते झाले, तू मनात या शिरताना, ते शब्दही परके झाले...

चुकतात अंदाज अन्‌ चुकतात निर्णय काही चुकलेल्या निर्णयांवर अडणारा मी पण नाही, वाट एखादी चुकण्यात दोष कुणाचा नाही, पण चुकलेल्याच वाटेवर चालून ...

कशी विसरशील मला? कारण परत येणार आहे येत राहणार आहे दरवर्षी... पावसाळा !

वचन नको देऊस उगाचच अपेक्षा वाढतील, 'प्रयत्न करते' म्हण कदाचित मनेही जुळतील.

तुझी आठवण माझ्या मनात सलत राहते एकटेपणात, वाटते दोघांमधले अंतर विरुन जावे एका क्षणात...

स्वप्नातले जग तुझे नि माझे स्वप्नामध्ये मी पाहतो, जागेपणी त्या स्वप्न-स्मृती श्वासांत माझ्या गुंफतो...

खरंच आपल्याही नकळत आपण किती जवळ आलो, एकमेकाला जिंकण्याच्या नादात किती सहज दोघंही हरलो...

माणसानं आयुष्यात एकदातरी प्रेम करावं, तीरावर नाही पोहोचलं तरी भिजण्याचं सुख लुटावं...

माझे जीवनगाणे मलाच गायचे आहे, तुझेही एक कडवे त्यात गुंफायचे आहे...

भावनांच्या विश्वात व्यवहाराचा अभाव असतो, स्वप्नातच रमण्याचा एखाद्याचा स्वभाव असतो...